Close
(0) items
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen.
Producten
    Filters
    Instellingen
    Zoek

    California Speed (USA)

    €12,50

    California Speed ​​klinkt misschien als de nieuwe trendy drug bij uitstek voor de chique beroemdheden van Hollywood, maar het is slechts de vertaling van Midway van het arcadespel van Atari Games. Toch is 'drug' misschien niet al te ver weg voor deze game: hoewel het je opbeurd maakt met psychedelische, uitgeklede trackontwerpen, brengt de oppervlakkige gameplay en gedateerde graphics je snel terug naar een catatonische stupor. Degenen onder jullie die verslaafd zijn aan eenvoudige arcade-racers kunnen nog steeds een "rush" voelen, maar voor de rest is dit spel een slechte trip.

    Het enige heldere punt van de game zijn duidelijk de wilde, kleurrijke, overdreven trackontwerpen. Of je nu de Golden Gate Bridge oprijdt, door winkelcentra of in UFO's, de sporen breken heel effectief van de vlakte-Jane racebanen. De tracks zijn ook bezaaid met verwijzingen naar popcultuur (zoals de commerciële drive-through van Intel in Silicon Valley) en schilderachtige bezienswaardigheden, zoals het Hollywood-bord en Pebble Beach. De verbindingen van het spel met Californië zullen het meest amusant zijn voor degenen onder jullie die in de gebieden in de nummers wonen of deze hebben bezocht; als jij een van die mensen bent, is het bijna de moeite waard om deze game te huren om de California Speed-tour te maken. De baanlay-outs zelf bevatten een handvol geheime snelkoppelingen, die gemakkelijk te vinden zijn door in de oefenmodus te racen.

    Omdat dit spel in de basis een snelle arcade-racer is, is het belachelijk eenvoudig te leren. Er is een remknop (zelden gebruikt), gaspedaalknop (altijd gebruikt) en schakelknoppen (kan worden gebruikt, maar dit biedt geen voordeel). Hoewel de verschillende beschikbare auto's verschillend omgaan, is de basisregel voor arcade-rijden volledig van kracht: raak geen dingen en blijf snel. Het zorgt voor hersenloze, oppervlakkige gameplay die in het begin leuk is, maar in grote doses verveling opwekt. Om die ziekte te bestrijden, biedt het spel een stimulans om op te spelen. De game biedt een reeks bekers om aan mee te doen, en het verslaan van elke beker ontgrendelt een nieuwe baan of geheime auto.

    Het probleem met California Speed ​​is dat dezelfde elf tracks keer op keer moeten worden geracet om deze extra's te ontgrendelen. De nieuwigheidswaarde van de tracks wordt snel dunner, waardoor je een niet-inspirerende reeks races overhoudt. Omdat de computer-AI geen enkele schijn van intelligente racetegenstanders biedt (het enige dat ze doen is snel gaan, zoals jij), is er niet veel rijstrategie om te gebruiken behalve het gebruik van de te weinig snelkoppelingen - extra vertakkingspaden hebben mogelijk gegeven de tracks meer replay waarde. En hoewel de auto-ontwerpen (zoals de golfkar) buitengewoon maf zijn, hanteren de standaardauto's hetzelfde genoeg zodat de algehele rijervaring eentonig wordt, ongeacht de selectie.

    De beperkingen van de Nintendo 64 voorkomen een exacte duplicatie van de arcade-graphics van de game, dus de resulterende beelden zien er amper boven het gemiddelde uit. Hoewel de graphics van deze game in de tijd van de originele San Francisco Rush in het oog springen, staan ​​ze op het punt om verouderd te worden. De animatie, als je snel rijdt, wordt een beetje schokkerig, maar het is niet genoeg om de gameplay-snelheid te belemmeren, die te allen tijde levendig blijft. Wat betreft de goedkope, saaie audiotracks, gelukkig is er een optie om ze uit te schakelen.

    Als je het uiterlijk en de gameplay-stijl van Midway's Rush-serie aanbidt, haalt deze game gewoon het cijfer. Maar als je denkt dat arcade-racers zo opgebrand zijn als een Hollywood, of zo oppervlakkig als een sprankelende bimbo uit Los Angeles, biedt California Speed ​​je heel weinig om van gedachten te veranderen.
    Leeg laten

    California Speed ​​klinkt misschien als de nieuwe trendy drug bij uitstek voor de chique beroemdheden van Hollywood, maar het is slechts de vertaling van Midway van het arcadespel van Atari Games. Toch is 'drug' misschien niet al te ver weg voor deze game: hoewel het je opbeurd maakt met psychedelische, uitgeklede trackontwerpen, brengt de oppervlakkige gameplay en gedateerde graphics je snel terug naar een catatonische stupor. Degenen onder jullie die verslaafd zijn aan eenvoudige arcade-racers kunnen nog steeds een "rush" voelen, maar voor de rest is dit spel een slechte trip.

    Het enige heldere punt van de game zijn duidelijk de wilde, kleurrijke, overdreven trackontwerpen. Of je nu de Golden Gate Bridge oprijdt, door winkelcentra of in UFO's, de sporen breken heel effectief van de vlakte-Jane racebanen. De tracks zijn ook bezaaid met verwijzingen naar popcultuur (zoals de commerciële drive-through van Intel in Silicon Valley) en schilderachtige bezienswaardigheden, zoals het Hollywood-bord en Pebble Beach. De verbindingen van het spel met Californië zullen het meest amusant zijn voor degenen onder jullie die in de gebieden in de nummers wonen of deze hebben bezocht; als jij een van die mensen bent, is het bijna de moeite waard om deze game te huren om de California Speed-tour te maken. De baanlay-outs zelf bevatten een handvol geheime snelkoppelingen, die gemakkelijk te vinden zijn door in de oefenmodus te racen.

    Omdat dit spel in de basis een snelle arcade-racer is, is het belachelijk eenvoudig te leren. Er is een remknop (zelden gebruikt), gaspedaalknop (altijd gebruikt) en schakelknoppen (kan worden gebruikt, maar dit biedt geen voordeel). Hoewel de verschillende beschikbare auto's verschillend omgaan, is de basisregel voor arcade-rijden volledig van kracht: raak geen dingen en blijf snel. Het zorgt voor hersenloze, oppervlakkige gameplay die in het begin leuk is, maar in grote doses verveling opwekt. Om die ziekte te bestrijden, biedt het spel een stimulans om op te spelen. De game biedt een reeks bekers om aan mee te doen, en het verslaan van elke beker ontgrendelt een nieuwe baan of geheime auto.

    Het probleem met California Speed ​​is dat dezelfde elf tracks keer op keer moeten worden geracet om deze extra's te ontgrendelen. De nieuwigheidswaarde van de tracks wordt snel dunner, waardoor je een niet-inspirerende reeks races overhoudt. Omdat de computer-AI geen enkele schijn van intelligente racetegenstanders biedt (het enige dat ze doen is snel gaan, zoals jij), is er niet veel rijstrategie om te gebruiken behalve het gebruik van de te weinig snelkoppelingen - extra vertakkingspaden hebben mogelijk gegeven de tracks meer replay waarde. En hoewel de auto-ontwerpen (zoals de golfkar) buitengewoon maf zijn, hanteren de standaardauto's hetzelfde genoeg zodat de algehele rijervaring eentonig wordt, ongeacht de selectie.

    De beperkingen van de Nintendo 64 voorkomen een exacte duplicatie van de arcade-graphics van de game, dus de resulterende beelden zien er amper boven het gemiddelde uit. Hoewel de graphics van deze game in de tijd van de originele San Francisco Rush in het oog springen, staan ​​ze op het punt om verouderd te worden. De animatie, als je snel rijdt, wordt een beetje schokkerig, maar het is niet genoeg om de gameplay-snelheid te belemmeren, die te allen tijde levendig blijft. Wat betreft de goedkope, saaie audiotracks, gelukkig is er een optie om ze uit te schakelen.

    Als je het uiterlijk en de gameplay-stijl van Midway's Rush-serie aanbidt, haalt deze game gewoon het cijfer. Maar als je denkt dat arcade-racers zo opgebrand zijn als een Hollywood, of zo oppervlakkig als een sprankelende bimbo uit Los Angeles, biedt California Speed ​​je heel weinig om van gedachten te veranderen.
    Leeg laten

    Bij elke bestelling heb je
    Wij verzenden binnen
    Bezoek ook een onze
    Altijd ruim 3500